Making Memories & Moments

Dilemma op dinsdag: Nieuwe instax camera uitdaging of project ‘moments’ loslaten?

Toen ik afgelopen week mijn blijmaker blog over Plopsaland schreef, realiseerde ik mij ineens dat ik op die mooie dag iets belangrijks vergeten was. Mijn instax camera. Hoe was het mogelijk dat ik mijn vertrouwde polaroid camera niet bij me had? Ik heb dus geen instax foto gemaakt op een heerlijke dag! Meer dan een jaar heb ik het fototoestel dag in dag uit bij mij gedragen. En met een reden: ik wilde momenten vastleggen uit mijn dagelijkse leven. Making memories. Niet vergeten! Na het 365 dagen project en mijn eigen expositie besloot ik door te gaan met het vastleggen van mooie momenten tijdens vakanties en dagjes uit. Ik kreeg vorige week na het schrijven van de blog, meteen een ingeving voor een nieuw dilemma. Mijn dilemma op deze dinsdag: Nieuwe instax camera uitdaging beginnen of mijn ‘moments project’ loslaten?

Waarom wel doorgaan?

Ik ben eigenlijk nog steeds blij met mijn eigen project ‘making memories’.  Het past zo goed bij wie ik ben en wat ik belangrijk vind. Bovendien ben ik mijn instax camera nog lang niet zat. Ik vind het nog steeds heerlijk om door mijn Instagram account te scrollen langs al mijn herinneringen van de afgelopen 1,5 jaar. Misschien is het juist wel leuk om weer een week (of maand) elke dag mijn camera er bij te pakken of tijdelijk thematisch iets te fotograferen. Mijn lieve vriendinnetje is daar ook net mee begonnen, maar dan een jaar lang. Daarnaast heeft mij al zoveel leuks gebracht. Dus vooral mee doorgaan! Toch?

Of beter iets nieuws bedenken?

Of wordt het tijd voor iets nieuws? Ik ben mijn instax camera toch niet voor niets vergeten op een belangrijk moment. Het is blijkbaar achterhaald en uit mijn systeem. Tijd om los te laten? En dus tijd voor een nieuwe uitdaging? Nog meer schrijven? Meer tijd voor gedichten vrijmaken? Vaker bloggen? Of moet ik eens tijd maken voor het inplakken van al mijn foto’s van de afgelopen jaren plus al mijn projectfoto’s?

Ik ben er nog niet uit!

Ik ben heel erg benieuwd wat jij er van vindt! Doorgaan en een nieuwe instax uitdaging aangaan? Heb je een leuk idee voor een nieuwe uitdaging? Of vind je dat ik het voorlopig moet loslaten en concentreren op andere (creatieve) projecten?

Volg en deel mijn blogs
Wel of geen Facebook
Mindset & inspiratie

Mijn dilemma: wel of geen Facebook?

Meer dan 2 miljard wereldburgers hebben een Facebook account. Jij bent er waarschijnlijk ook één van. Misschien kan jij je leven zonder Facebook bijna niet voorstellen? Raar of niet, maar ik kan mijn leven mèt FB bijna niet voorstellen. Dat is dan ook mijn dinsdag dilemma: wel of geen Facebook?

Social media

Social media…ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Wat ontzettend tijdrovend en verslavend is het. En wat wordt er toch een hoop onzin gedeeld. Maar: wat kan ik ontzettend genieten van al die mooie plaatjes op Instagram. Ik word erg blij van al die gezellige kiekjes en het is natuurlijk de plek waar al mijn 365 dagen Instax foto’s zijn verzameld. LinkedIn: hartstikke handig! Mijn zusje heeft er zelfs een nieuwe uitdaging op werkgebied aan te danken. Twitter heeft mij ook altijd wel getrokken, maar ik had  nog geen idee wat ik via dit medium zou willen delen. Ik ben ook nogal lang van stof, dus 140 karakters is voor mij waarschijnlijk een onmogelijke opgave, haha.

Vroeger versus nu

In een ver verleden had ik Hyves. Een soort voorloper van Facebook. Eerlijk gezegd werd door dat fenomeen mijn nieuwsgierigheid naar wat een ander zoal bezighield enorm aangewakkerd. Voor mij was dat één van de redenen waarom ik nooit aan Facebook begonnen ben. De tijd die ik zou gebruiken om in het leven van anderen te duiken, kan ik beter besteden aan mijn gezin. Ook vertrouwde ik alle kleine lettertjes van FB niet. Terecht blijkt nu, want zo worden alle foto’s eigendom van FB. En zo stapelden langzaam maar zeker mijn bezwaren tegen FB alsmaar op. Dus ik besloot: privé komt er geen FB, als het ooit voor mijn werk zou moeten, dan gooi ik al mijn principes overboord.

Geen Facebook? Jij mist echt iets!

Ja, natuurlijk mis ik regelmatig nieuws van familie en vrienden. Leuke kiekjes krijg ik niet mee en belangrijke gebeurtenissen ontgaan mij volledig. Maar ik ben nog steeds per app, sms of telefonisch bereikbaar hoor. Live contact hebben vind ik vaak nog gezelliger.
In oktober 2017 startte ik mijn blog. Lekker inconsequent ook. Tja, hoeveel plezier ik ook beleef aan het schrijven voor mijn blog…ik ben ook wel weer zo ijdel dat ik het leuk vind dat mensen mijn verhaaltjes en gedichten lezen. Nog leuker zou het zijn dat ik mijn gedachten kan delen met meer lezers dan mijn familie en vrienden. Maar hoe bereik je deze nieuwe groep mensen? Juist ja: door social media.

En toen was daar ineens het dilemma

Ik gooide dus al mijn principes overboord en maakte een FB pagina aan. Maar tijdens het aanmaken vormde mijn maag de welbekende knoop. En toen na de laatste handeling meer dan een dozijn potentiële nieuwe FB vrienden op mijn beeldscherm verschenen, voelde ik de misselijkheid omhoog komen. Er stonden mensen tussen waar ik zelf al meer dan 15 jaar geen contact meer had gehad. Ineens realiseerde ik mij dat de technologie achter social media zo geavanceerd is, dat wij mensen hier uiteindelijk geen grip meer op krijgen. Je begrijpt: mijn FB pagina bleef leeg. Het blijft ondertussen maar knagen: wel of geen Facebook?

En nu? Wel of geen Facebook?

Een dikke week geleden werd het maar weer eens bewezen. Eén van mijn lieve trouwe lezers plaatste zonder mijn weten een berichtje over mijn blog op FB. Bij mijn dagelijkse analytics check zag ik dat de bezoekers statistieken meer dan verdubbeld waren. Waar kwam dit vandaan? Juist ja: Facebook. Met één simpel berichtje bereik je dus zoveel meer. Ook wel weer leuk natuurlijk. Ondertussen blijft het mijn dinsdag dilemma: wel of geen Facebook voor mijn blog?

Ik ben heel erg benieuwd wat jij er van vindt. Zal ik wel of geen Facebook pagina voor mijn blog starten? Waarom wel of waarom niet? Wat vind jij van de kracht van social media? Wat zijn volgens jou de voor en nadelen?

Volg en deel mijn blogs
Blog, Dilemma's op dinsdag

Dilemma op dinsdag: Konijn of geen konijn?

#Dilemmaopdinsdag01: Konijn of geen konijn?

Een paar weken geleden gebeurde het onvermijdelijke. Na een zware week voor hem, viel ons  hoogbejaarde lieve huiskonijn (11+) in de wachtkamer bij de dierenarts voor altijd in slaap. Eerlijk is eerlijk: dat doet echt wel pijn. Na tien jaar lief en leed samen, heb je echt wel een band opgebouwd. Ik was daarom best een beetje verdrietig. In het begin vanwege de nare aftakelfase en daarna vanwege het besef dat je hem zal moeten missen. Maar vooral ook, omdat zijn vriendje (onze zoon) er ook verdriet van had. Zijn lieve maatje is er niet meer. Met wie moet hij nu in de ochtend zijn rozijnen bij het ontbijt delen? Maar het gekke was: nog voordat hij overleed,  begon de vraag ‘wel of geen nieuw konijn’ bij ons op te borrelen.

Na meer dan 17 jaar zorgen voor konijnen, kan je gerust wel stellen dat ik een behoorlijke zwak heb voor deze mooie beesten. Ze zijn vrolijk, leergierig, gezellig (vooral als je ze binnen in huis houdt) en hebben een eigen karakter. Je kan ze het beste samen met een konijnenvriendje houden. Ons laatste konijn kwam uit het dierenasiel en was in de beginfase niet  bepaald toegankelijk voor mens en dier. Hij vond gelukkig zijn vriendje in een knuffeltje dat uiteindelijk tien jaar lang bij hem woonde.

Wel of geen konijn?
Punt is duidelijk. Ik houd er van…maar wat doen we? Wel of geen konijn? Als je op vakantie gaat of een weekendje weg, is opvang niet altijd makkelijk geregeld. Of beter gezegd: ik vind het lastig om een ander te vragen. Het is niet niks hoor: elke dag zorgen voor een dier. Ik vind: als je het doet moet je het goed doen.  Een konijn moet regelmatig de ruimte hebben en zijn pootjes kunnen strekken en daarnaast houden ze enorm van aandacht. Kunnen we dat bieden in ons hectische leventje?  Ik had daarom zelf eigenlijk al besloten dat het wel mooi geweest was zo.

Maar wat blijkt: de mannen in huis denken daar heel erg anders over. De argumenten lopen wat uiteen, maar ik moet zeggen dat ik er wel gevoelig voor ben. Vooral het argument: zorgen voor en denken aan een ander (dier of mens) is ook iets wat we toch graag mee willen geven in de opvoeding? En: een maatje in huis is voor een kind zonder broertjes en zusjes,  best goed. Je snapt: mijn hersenen maken overuren. We hebben nu afgesproken dat we voorlopig even een konijnenpauze houden, om uit te vinden of er een opvolger komt van onze kleine huisvriend. Wordt vervolgd dus.

Wat zou jij doen? Wel of geen konijn?

Update! We hebben een nieuwe huisvriend! Joep!

Nee, geen nieuwe schoenen, maar een nieuwe huisgenoot!
Volg en deel mijn blogs